குறள் 969

மானம்

மயிர்நீப்பின் வாழாக் கவரிமா அன்னார்
உயிர்நீப்பர் மானம் வரின்

mayirneeppin vaalaak kavarimaa annaar
uyirneeppar maanam varin


Shuddhananda Bharati

Honour

Honour lost, the noble expire
Like a yak that loses its hair.


GU Pope

Honour

Like the wild ox that, of its tuft bereft, will pine away,
Are those who, of their honour shorn, will quit the light of day.

Those who give up (their) life when (their) honour is at stake are like the yark which kills itself at the loss of (even one of) its hairs.


Mu. Varadarajan

தன்‌ உடம்பிலிருந்து மயிர்‌ நீங்கினால்‌ உயிர்‌ வாழாத கவரிமானைப்‌ போன்றவர்‌ மானம்‌ அழிய நேர்ந்தால்‌ உயிரை விட்டுவிடுவர்‌.


Parimelalagar

மயிர் நீப்பின் வாழாக் கவரிமா அன்னார் - தன் மயிர்த்திரளின் ஒரு மயிர் நீங்கினும் உயிர் வாழாத கவரிமாவை ஒப்பார்; மானம் வரின் உயிர் நீப்பர் - உயிர் நீக்கத்தான் மானம் எய்தும் எல்லை வரின், அதனைத் தாங்காது இறப்பர்.
விளக்கம்:
(இழிவு சிறப்பு உம்மை விகாரத்தால் தொக்கது. உயிரும் மானமும் உடன் நில்லாமைக்கண் பின்னும் போவதாய உயிரை நீத்து, எஞ்ஞான்றும் நிற்பதாய மானத்தை எய்துவர் என்பதாம். உவமை அவர்க்கு அஃது இயல்பு என்பது விளக்கி நின்றது.)


Manakkudavar

(இதன் பொருள்) ஒருமயிர் நீங்கின் உயிர்வாழாத கவரிமாவைப் போன்ற மான முடையார், மானம் அழியவரின் உயிர்விடுவர்,
(என்றவாறு).